هیچکس، هیچکسی را نشناخت
هر که پرورده دست وطنی
من، منم، دور ز دنیای توام
تو، تویی، دور ز دنیای منی

زیر آرامش خود ریخته ام
جوش تشویش به هر قطره خون
تو که خویشی و ز خود با خبری
هیچ دانی که منم اکنون چون؟