اینهمه , شب که گذشت

    اینهمه گریه که من سر دادم

       بیهودست

          رفت که رفت

       آنکه چشم سیهش برد دل و جانم را

    او که آهنگ صدایش کرد مدهوش مرا

دیگر نیست

رفت که رفت

   کشت مرا

     کشت احساس مرا

       ای دریغا که من گمگشته

         همچنان حیرانم

          که چرا برد مرا از من خویش

            شاید این جان , که از من بگریخت

               رفته باشد به تمنای بهشت

                  لیک چه سود

                       من درین خاموش بیداری صبح ویرانم