تا ابد با درد و رنج خویش خلوت میکنم

رفتی و با رفتنت کاخ دلم ویرانه شد

من در این ویرانه ها احساس غربت میکنم

چشمهایم خیس از باران اشک و انتظار

من به این دوری خدایا کی عادت میکنم