صدای تبری ست !... شبیه به ضربان قلبم 

بی وقفه می کوبید ... 

به دنبال فرهاد کوهکن نگرد ؛ این منم ... 

اینبار وحید توست

به جان دلش افتاده تا در بیاورد از بیخ و بن 

ریشه های این دلتنگی را ... 

بی وقفه بی تابی می کند دلم 

بی وقفه سراغ میگیرد این روزها 

و خطی می کشد قرمز ، بر پایان تاریخ های سیاه قلم 

عمق انتظار را می بینی ؟ 

امروز من محتاج صبری به وسعت صبر خدا هستم 

انتظار / دلتنگی که تمامی ندارد ... صبر می طلبد! 

دستهایم می خواهند کمکی کنند 

اثر ندارد ... افتاده به جان ساعت و دقیقه ها رو جلو می برد 

کی؟ 

کی فاصله ها را مچاله می کنی و می آیی برای همیشه ؟ 

خسته و کوفته است این جان 

 هیسسسسس !! 

دیگر صدای تبری نمی آید ...