هر چقدر خواستم شعر ی بنویسم یا از جای کپی کنم دیدم  نمیشه فقط و فقط دوتا شعر تو ذهنمه و نمیشد برای سال نو شعر دیگه ای بنویسم پس اونارو براتون نوشتم 

در جنگ غزل قافیه را باخته ایم

بر هرچه ردیف بوده ما تاخته ایم

چندیست که بی وزن شده شاعر و شعر

این سبک جدیدیست که ما ساخته ایم

*************************************************

باید دیوونگیهامو ببخشی                                     نگاه سرد چشمامو ببخش

می دونم گاهی حرفام خیلی تلخه                                 بگو می تونی حرفامو ببخشی

 باید گاهی توچشمام خیره شی تا                                          ببینی تا چه حد غمگین وخسته ام

نمی دونم دخیل دلخوشیمو                                                 به چشمای کدوم آیینه بستم

 یه دنیا خاطره تو کوله بارم                                                    منو از زندگی مأیوس کرده

شبای بی چراغ زندگیم                                                          پر از تنهایی و کابوس کرده

 تو نور روشن روزای بعدی                                                       همون روزایی که آیینه وارن

همون روزای خوشرنگ دل انگیز                                                      که تو آغوششون پروانه دارن

 تو می تونی منو آشتی بدی با                                                 شبای روشن ستاره بازی

تو می تونی کنار من بمونی                                            تو می تونی منو از نو بسازی

 تو می تونی با یه لبخند شیرین                                   بدیهای منو آسون ببخشی

می تونی به کویر خشک قلبم                       تو به آهستگی بارون ببخشی