چه گل از گلشن عشق تو به دامان دارم

اين همه خاطر آشفته و مجموعه ي رنج

يادگاريست کزآن زلف پريشان دارم

به هواداريت اي پاک نسيم سحري

شور و آشفتگي گرد بيابان دارم

مگذر اي خاطره ي او ز کنارم مگذر

موج بي ساحل اشکم سر طوفان دارم

خار خشکم مزن اي برق به جانم آتش

که هنوز آرزوي بوسه ي باران دارم

غنچه آسا نشوم خيره به خورشيد سحر

من که با عطر غمت سر به گريبان دارم

شمع سوزانم و روشن بود از آغازم

که من سوخته سامان چه به پايان دارم

ای دل ز زمانه رسم احسان مطلب

وز گردش دوران سرو سامان مطلب

درمان طلبی درد تو افزون گردد

با درد بساز و هیچ درمان مطلب