بــه تصــویری مجازی خط کشید آئینه ی ما را

رفــاقـــت ها , مــحبت ها چرا زیبا سرابی بود

گذشته لحــــظه های عشق ما آشفته خوابی بـود

غـــرورم را لباست میکنم , باز التماست میکنم

دو چشمم فرش پایت میکنم , جانم فدایت میکنم

شکستن های قلب پر غرورم

تحمل کردن روح صبورم

شمردن های تکرار شب روز

غم شب تلخی و تنهایی روز

برای آن دو چشم کهربایی

که آتش زد مرا خواهی نخواهی

برای بوسه ی هنگام دیدار

وداع تلخ آن دو چشم غم دار

شکسته قلب من بشکستی و از من نپرسیدی

دل سوزنده آهم دیدی و هرگز نترسیدی

هنوزم آسمانم را فقط تنها تو خورشیدی

که شانیدی به پیرانی مرا از غم تو پاشیدی